БЕСПИЛОТНИК СЧИТАЕТ ЗВЕРЕЙ

Беспил

Непросто провести учеты охотничьих животных. Для этого существуют разные методы, но результаты их имеют ту или иную погрешность. К тому же на обход территории по маршрутам или на ожидание животных у подкормочной площадки требуется много времени. Один из лучших способов подсчитать крупных зверей — авиаучет. Но слишком дорого обходится час полета даже самых малых самолетов или вертолетов.

В последнее время на смену им во многих сферах хозяйственной деятельности пришли беспилотные летательные аппараты. Преимущества их очевидны, а фото или видеосъемка становятся достоверным документом, подтверждающим наличие зверей в угодьях.
Ученые и инженеры Беларуси тоже не остались в стороне от разработки как беспилотников, так и методик их использования. Недавно впервые были проведены испытания и метода учета диких животных. Рассказывает младший научный сотрудник ГНПО «НПЦ НАН Беларуси по биоресурсам» Алексей Глушцов:
— Методику учета отрабатывали в Национальном парке «Припятский». Беспилотник пролетал над вольерами, в которых содержится известное количество животных. Фотосъемка в дневное время не дала положительных результатов, чему препятствовал и лесной покров, и подвижность животных. Съемки же в ночное время в инфракрасном спектре показали, что с большой достоверностью можно идентифицировать все виды крупных животных. К примеру, отличить лося от оленя. Серия экспериментов показала перспективность применения ИФК-съемки для целей учета, но необходимо провести испытания в реальных условиях, что вскоре и будет сделано.
С учетом того, что используемый беспилотник пролетает за один раз от 30 до 40 километров на высоте 100 метров и охватывает наблюдением полосу более одного километра, можно ожидать появления еще одного метода учета, наиболее подходящего и по затратам, и по достоверности результатов.

Александр ПИСКУНОВ
30.10.2014

Источник публикации: Белорусская лесная газета

Крымінальная рыбалка пракурора

7E965295-5687-4377-84C2-B4202F8AC79E_w1023_r1_s

Прыпяць у часе разводзьдзя, архіўнае фота

Пракурор Петрыкаўскага раёну папаўся на браканьерстве — лавіў рыбу сеткамі.

Дзясяткі кілямэтраў Прыпяці ў раёне здадзеныя ў арэнду прыватнікам. Значную частку ракі кантралюе Нацыянальны парк «Прыпяцкі». Нават мясцовыя жыхары мусяць плаціць немалыя грошы, каб парыбачыць.

Як і чаму петрыкаўскі пракурор Уладзімер Бобель апынуўся на рыбалцы з трыма сеткамі, высьвятляюць супрацоўнікі Сьледчага камітэту. Праваахоўнікі кажуць пакуль, што пракурор нібыта налавіў рыбы на 327 базавых велічыняў — гэта адпавядае 49 мільёнам рублёў.

Тым часам у Петрыкаўскай пракуратуры адказваюць, што іхні кіраўнік адпачывае: «Уладзімер Георгіевіч у адпачынку. У адпачынку ён, а калі вернецца, не скажу».

Некаторыя абазнаныя ў мясцовых справах жыхары Петрыкава схільныя меркаваць, што пракурора падставілі, бо ён ня быў падатлівы і не ішоў на повадзе ў рознага кшталту каньюнктуршчыкаў:

«Яго, хутчэй за ўсё, падставілі. Дзесьці камусьці не дагадзіў. Падставіць — гэта робіцца прасьцей за параную рэпу. Паклалі, сфатаграфавалі — гэта ўсё элемэнтарна. Бобель ня жыў паводле ўказак — ён жыў паводле закону. Ніякіх хабараў ніколі ня браў. Гэта чалавек сумленны. Я толькі такое пра яго чуў і такім яго ведаю. Толькі паводле закону, паводле сумленьня».

Суразмоўца кажа, што да нядаўніх пераменаў у кіраўніцтве, наадварот, не пракурор, а мясцовыя начальнікі любілі шыкаваць на прыродзе:

«У лесе ў іх была дача — гэта каля вёскі Лучыцы, непадалёку ад рэчкі Пціч, дык яны там балдзелі. Выяжджалі на прыроду — ім вязуць, вараць юшку, ласяціну. Усё, што захочуць, вазілі». 2E6D6207-1362-4886-BDCA-02641C0516A2_cx0_cy13_cw100_w650_r1_s

Петрыкаўцы апавядаюць, што цяпер выехаць за горад адпачыць, пасядзець з вудай на беразе той жа Прыпяці немагчыма. За ўсё плаці, бо нават раку прыватызавалі.

Мясцовы жыхар Анатоль:

«На тэрыторыі Петрыкаўскага і Жыткавіцкага раёнаў рака Прыпяць прыватызаваная. І фактычна жыхарам горада Петрыкава, каб пад’ехаць да ракі, пасядзець з вудай, адпачыць, трэба браць пуцёўку за 20 кілямэтраў ад гораду — фірме „Тарока“ аддалі ў арэнду Прыпяць на дваццаць гадоў. Яны нератам робяць прамысловы лоў, а аматарскі — платны. Людзі абураныя. Яны нератам палавілі, а ты за права пасядзець з вудай павінен плаціць. Ды яшчэ якія сумы!»

Платнай рыбалка на Прыпяці стала і ў Жыткавіцкім раёне, дзе Нацыянальны парк «Прыпяцкі». Супрацоўнік парку апавядае, што нібыта мясцовыя жыхары з ахвотаю купляюць пуцёўкі для аматарскай лоўлі:

«Мясцовае насельніцтва білеты на платную аматарскую лоўлю купляе ў першую чаргу, калі адкрываецца сэзон. Гэта даволі арганізаваная супольнасьць. Яны й ловяць рыбу, і аказваюць садзейнічаньне ў ахове. Як мясцовым, то 300 тысяч на сэзон. Пуцёўка ў яго, пашпарт — і ён спакойна рыбаліць». 98B0F844-DA84-4905-BD9C-D86B8B58D94F_w650_r1_s

Прыпяць каля Петрыкава

Прыежджыя, у залежнасьці ад віду лову, плацяць ад 250 тысяч — і вышэй.

Мясцовы жыхар Васіль зьдзіўляецца такой практыцы:

«Рака ня можа быць платнай, бо рыба — яна не сядзіць на месцы. Яна сёньня тут, а заўтра там. Яе ж ніхто ня корміць! І бацькі нашы тут лавілі. Дык хіба ж яны грошы плацілі? Няхай робяць платнымі тыя азёры, дзе яны ўлаштоўваюць, завозяць рыбу, даглядаюць — і за гэта бяруць грошы. А як можна браць за народную ўласнасьць грошы?»

Рака ня можа быць платнай, бо рыба — яна не сядзіць на месцы. Яна сёньня тут, а заўтра там

Ужо знаёмы нам спадар Анатоль зь Петрыкава зьвяртае ўвагу і на яшчэ адну акалічнасьць так званага рэгуляваньня аматарскай лоўлі і паляваньня на Прыпяці — у прыватнасьці, у Нацыянальным парку «Прыпяцкі», які належыць да кіраўніцтва спраў прэзыдэнта:

«Створана такая магутная структура — кіраўніцтва спраў прэзыдэнта. Яны забралі сабе велізарныя тэрыторыі і запрашаюць замежнікаў. У нас, напрыклад, няма завядзёнкі, каб страляць самак. А замежнікі — з Італіі, Францыі, зь Нямеччыны, якія прыяжджаюць на паляваньне, — б’юць усё спрэс. Вясною, у красавіку, такі аматар едзе на маторнай лодцы і ў любую птушку, якая ляціць, бухае. Яны нейкія капейкі за гэта, вядома, плацяць. Але мясцовыя нашы сьмяюцца: кажуць, што яны як барбары, дзікуны. Я таксама паляўнічы, бяру веснавую пуцёўку — застрэліў качара аднаго, ну другога. А навошта больш? А яны — не глядзяць, дзе качка, кулічок, кігікаўка якая — бухаюць і бухаюць. Незразумела».

На такім палескім фоне аматарскай лоўлі й паляваньня і парыбачыў пракурор з Петрыкава.

https://www.svaboda.org

ИНФОРМАЦИЯ — В НАШИХ РУКАХ

Белгослес 1 (2)

Именно на этом акцентировал внимание, говоря о предприятии,  главный инженер РУП «Белгослес» Андрей Таркан. И это утверждение соответствует действительности, правда с поправкой: информация о белорусских лесах. Ведь кто, если не лесоустроители, владеет полными сведениями о структуре, породном составе и состоянии лесов в каждом уголке Беларуси. Они не только представляют полную картину состояния лесов, но и знают, какими они будут через 10 и более  лет. Только имея полную и достоверную информацию, мы можем проектировать, рубить и прогнозировать,  подытоживает Андрей Владимирович.

— Мы работаем в соответствии с Государственной программой развития лесного хозяйства Беларуси на 2011—2015 годы, — говорит Андрей Таркан, — которой предусмотрено в нынешнем году проведение лесоустройства на площади 852,9 тыс. га. Из них 691,3 тыс. га в учреждениях Минлесхоза  (пять лесхозов Витебского ГПЛХО и два Гомельского) и  161,6 тыс. га в организациях Управления делами Президента Республики Беларусь (сейчас занимаемся устройством ГПУ НП «Беловежская пуща», включая лесоохотничье хозяйство «Шерешевское»).

До 1 сентября завершили цикл работ базового лесоустройства (подготовительные, полевые, камеральные) — по результатам полевых работ прошлого года разработали лесоустроительные проекты с полным комплектом документации и направили соответствующие материалы на государственную экологическую экспертизу. В следующем году объем лесоустроительных работ в республике будет больший — 944,7 тыс. га, в том числе и лесоустройство ГПУ НП «Припятский».

Читать полностью: Белорусская лесная газета

Наталья ЦЕЛИТАН
07.10.2014